وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان: امیر تیزرو مدافع کنار داماش گیلان در این فصل، بازی درخشانی را در مقابل اتکا از خود به نمایش گذاشت تا همین قضیه تیتر گزارش بازی وارش اسپرت شود. تیتری که البته سوژه اعضای تیم در تمرین شد و صدایش می کردند منجی…

در ادامه گفتگوی اختصاصی وارش اسپرت با امیر تیزرو مدافع باتجربه داماش و اسبق سپیدرود و گسترش فولاد تبریز را می خوانید…

 

varesh-sport.com: آقا امیر در ابتدا بیوگرافی از خودتان بفرمائید.

متولد سال ۱۳۶۳ در شهر رشت هستم. اصالتا صومعه سرایی هستم و فوتبالم را در این شهر و تیم های شهرداری صومعه سرا و پاسارگاد آغاز کردم و مدتی را هم در زمانی که آقای احمدزاده تیم بزرگسالان صنعت بودند، در نوجوانان صنعت حضور داشتم. از آنجایی که رشته تربیت بدنی را در آن زمان و در کل استان فقط انزلی داشت، برای ادامه تحصیلم پس از رده نوجوانان به این شهر رفتم و در رده جوانان تیم مقاومت این شهر مشغول به فعالیت شدم. در آن زمان سعید سالارزاده، جلال رافخایی و چند بازیکن دیگر هم در این تیم حضور داشتند که برای رده های امید و بزرگسال به ملوان رفتند اما من پس از این رده و در سن حدود ۲۰ سالگی به سپیدرود رشت آمدم.

 

به ادامه مطلب مراجعه فرمائید

 

با آنکه بازیکن رده سنی امید بودم، اما همان سال بیشترین بازی را در دفاع چپ در حضور بزرگترهای تیم داشتم و در سه سال آخر حضورم در سپیدرود هم در راست و هم به عنوان هافبک بازی کردم.

در طی سال هایی که سپیدرود بودم از تیم های دیگر لیگ یک و دو، مثل پتروشیمی تبریز و تربیت یزد و… در رده های بالاتر هم پیشنهاد داشتم اما به خاطر اینکه سپیدرود قراردادهای بلند مدت می بست، شرایط آن وجود نداشت که از این تیم جدا شوم و ۶ سال در سپیدرود بودم.

سال آخر حضورم در سپیدرود با وجود بازیکنان بزرگتر کاپیتان تیم بودم و آن سال توانستم بازی های خوبی را از خودم به نمایش بگذارم. حتی یادم است که یکبار آقای وینگو بگوویچ هم آمدند و به آقای حسین پور گفتند که بازیکن شماره دو شما حقش است که در لیگ های بالاتر بازی کند.

 

پس از اینکه بازیکن آزاد شدم، رسول خطیبی هم که آن زمان بازیکن-مربی بود و جلوی تیم ما بازی کرده بود، از من خواست که به ماشین سازی تبریز بروم و سال بعد هم که به گسترش رفت، چند بازیکن ماشین سازی از جمله من را با خودش به این تیم برد. آن سال تیم خوبی را آقا رسول بستند و ۴ هفته به پایان تیم قهرمان لیگ یک شد و به لیگ برتر صعود کردیم؛

سال بعدش را هم که در لیگ برتر حضور داشتیم، آقای خطیبی من را نگه داشت و به نوعی من سه سال اخیر فوتبالم که بیشتر دیده شدم را مدیون رسول خطیبی هستم. خیلی ها این را می گویند که چرا رسول خطیبی تو را به تراکتور نبرد؟ اما من واقع نگر هستم و فکر می کنم که من به کار این تیم نمی آمدم چرا که تراکتورسازی قرار بود در آسیا بازی کند و بازیکنان بزرگتر و بهتر از من را می خواهد!

 

وقتی که آقای تارتار آمد، من و شش نفر از بازیکنان به خاطر اینکه رسول خطیبی را دوست داشتیم سر تمرین نرفتیم والبته ایشان هم خیلی راحت با پنبه سر بریدند و گفتند که ما را نمی خواهند و به دنبال تیم باشیم. امسال علاوه بر اینکه به خاطر شغلم (معلم ورزش) باید به رشت می آمدم اما باید بگویم من همیشه عاشق رشت بودم و اگر شرایط فراهم بود، شاید این چند سال که از اینجا دور بودم را هم همین جا می ماندم. حتی پیش از اینکه بروم پیش رسول خطیبی در دوره پیشینی که آقای هرندی حضور داشتند، ایشان من و سهیل رحمانی را می خواستند و اینجا آمدم و حتی با تیم تمرین کردم اما به هر حال آن سال یک سری مسائل پیش آمد که من هم گفتم مسئله ای نیست و نشد که بیایم…

 

varesh-sport.com: چه مسائلی؟

مثل اینکه داماش بازیکنی به اسم سیدعلی حسینی داشت که آقای عابدینی گفتند ما با او قرارداد داریم و ایشان هم تیمی را پیدا نکرده است و بالاجبار باید برگردد، من هم گفتم اشکالی ندارد و رفتم اما دو هفته بعد شنیدم که به راه آهن پیوسته است.

 

varesh-sport.com: امسال زمزمه رفتنت به سپیدرود هم شنیده می شد…

وقتی که تصمیم به بازگشت به رشت گرفتم، زنگ زدم به افشین ناظمی و گفتم آقا افشین شنیدم که شما سرمربی سپیدرود شده اید و زنگ زده ام که این قضیه را به شما بگویم و رخصت بگیرم. ایشان به من گفت فکر می کنم در لیگ بالاتر بازی کنی برایت بهتر باشد اما اگر با توجه به اینکه مدت زیادی را اینجا بازی کرده ای، دلت بخواهد که به سپیدرود بیایی، باید پیش از اینکه حرف داماش می شد، چنین تصمیمی را می گرفتی.

برای آمدن به داماش هم خود من زنگ زدم به علی نظر و گفتم می خواهم به اینجا بیایم که علی آقا گفت خیلی خوشحال شدم و حتما بیا. بعدش هم آقا عبدالله (مرغوب) هم زنگ زدند و گفتند که بهترین تصمیم را گرفتی. هیچ ابایی هم از این مسئله ندارم که بگویم خود من زنگ زده ام که بیایم اینجا…همه جا هم گفته ام که من عشق به این تیم داشتم و این را هم علی آقا می دانست و هم امید خان و دیگران… چون فوتبال رشت حال و هوای دیگری را دارد.

 

varesh-sport.com: تیم امسال را چطور می بینی؟

انگیزه ای را که ۶-۷ سال پیش و در زمانی که خود من وقتی جوان بودم، را الان و امسال در این تیم و بچه های جوانش می بینیم. میدانم که با انگیزه و پتانسیل این بازیکنان جوان می توان کارهای خیلی بزرگی را انجام داد؛ اما در عوض این را هم می دانم که ممکن است یک سری تاوان ها هم داشته باشیم! جوان ممکن است با یک گل خوردن در دقیقه ۲ بازی، از شرایط بازی خارج شود و نتواند کنترل لازم را داشته باشد؛ ممکن است تیم چند هفته بازی را ببازد و نشود تیم را جمع کرد؛ یا تماشاگر بیاید در بازی به جوان چیزی بگوید که او نتواند آنطور که باید خودش را جمع کندو… اما خدا را شکر در این چند هفته نتایج نسبتا خوبی را گرفته ایم و بچه های جوان هم به تجارب بسیار خوبی دست پیدا کردند.

این تیم جوان است، اما باید به این تیم فرصت داد… و با یک فصل نمی شود در موردش قضاوت کرد. خدا را شکر ابتدای فصل یک وزنه از روی تیم برداشته شد و به ما گفتند این تیم برای صعود بسته نشده است، شما برویدو تیم را حفظ کنید…

 

امیر تیزرو ، مدافع داماش

  

varesh-sport.com: اما قبول داری این تیم پتانسیل خوبی را دارد و اگر درست از بازیکنان استفاده شود ما حتی می توانیم در رتبه های بالای جدول باشیم؟

شک نکنید، صد درصد! اما باید پله به پله جلو برویم…

الان این هفته بازی را با نتیجه دو بر یک بردیم، اما شما اگر فیلم بازی تیم هفته بعد ما پارسه را ببینید، می گویید کیفیت داماش چقدر پایین بود! چون واقعا بد بازی کردیم!

ما موقعیت هایمان در بازی را به نحو احسنت استفاده می کنیم، مخصوصا در بیرون از خانه… اگر می بریم برای آن است که اولین موقعیتی که بدست می آوریم را می زنیم. اما این باور را دارم که رفته رفته تیم بهتر می شود و پتانسیل تیم خوب است. 

 

varesh-sport.com: این بازی هم یک جورایی منجی تیم شدی. تا حالا شده که در یک بازی دوبار توپ را از روی خط بیرون بیاوری؟!

متاسفانه باید بگویم سر چنین صحنه ای گل به خودی هم زده ام! یادم است وقتی در ماشین سازی بودم، در بازی با نفت مسجد سلیمان که هوا برفی هم بود، بازیکن گلرمان را دریبل زد و آمدم که توپ را بکشم بیرون با هم چسبیدیم به تور!

خدا را شکر در این دو صحنه که کرنری هم بود جایگیری خوبی را داشتم و توانستم توپ را بیرون بکشم. متاسفانه بازیکنان ما در ضربات کرنر چندان جایگیری و یارگیری مناسبی را ندارند و ما به شوخی میگوییم پنالت بدهیم اما کرنر ندهیم (با خنده) ! لیگ یک هم که یا اوت دستی است یا ایستگاهی…

 

 

varesh-sport.com: این بازی خوبت تیتر وارش اسپرت هم شد

بله، بچه ها هم برای همین است که هی من را اذیت می کنند و میگویند منجی (با خنده)

 

varesh-sport.com: پنالتی را چه شد که شما زدی؟

واقعا دم محمد رستمی گرم. محمد پنالتی زن اول تیم است و آقا امید به همین دلیل گفت او می تواند تعئین کند که خودش بزند یا تو بزنی. از طرفی من به خاطر توپ هایی که بیرون آورده بودم در شرایط روحی خوبی بودم و از طرفی محمد هم به خاطر سرماخوردگی بدنش تحلیل رفته بود. به محمد گفتم بده این توپ را من بزنم…توی لیگ یک فقط یکبار گل به خودی زدم و بگذار یک بار هم گل بزنم (با خنده). 

 

varesh-sport.com: نظرت درخصوص حضور تماشاگران و حمایتشان از تیم چیست؟

من فیلم بازی را دوبار نگاه کردم؛ نگاهم روی تصاویر بود اما گوشم جای دیگری و فقط سعی می کردم به شعارهای تماشاگران دقت کنم! مگر می شود یک تماشاگر نود دقیقه یک بند تیم خودش را اینطور خوب تشویق کند؟! واقعا دمشان گرم… من می گویم عاشق رشت هستم به خاطر همین چیزهاست دیگر.

در خصوص شعارهای اعتراضی یا خارج از تشویق، اگر تیم سال قبل بود به جرات می توانستم بگویم چندان روی شرایط بازی تاثیر نمیگذاشت اما امسال فرق می کند…

ببینید من در حین تمرین و بازی یک بار می آیم دادی میزنم تا بازیکن به خودش بیاید، می بینم بازیکن جوان ما تا ۵ دقیقه اصلا در حال خودش نیست، دیگر اصلا جرات نمی کنم که باز هم به او تذکر بدهم؛ حالا شما تصور کنید چنین اعتراضی از سوی تماشاگر اتفاق بیفتد و یکدفعه دو سه هزار تماشاگر بخواهد به او حرفی بزند…
اما در مورد برخی شعارها که در بازی قبل اتفاق افتاد هم باید بگویم این بازیکنان به عوامل تیم خودشان علاقه دارند به خاطر همین ما در بین دو نیمه خیلی ناراحت شدیم که مثلا بر علیه آقا عبدالله شعار دادند…
ولی در کل باید بگویم تماشاگران ما خوب عمل می کنند و ما باید کلیات را ببینیم. 

 

varesh-sport.com: بازی بعد داماش با توجه به اینکه در برابر پارسه تیم برادرزاده آقای عابدینی است، حساسیت ویژه ای مخصوصا برای تماشاگرانمان دارد. تیم آمادگی لازم را به لحاظ روحی و روانی برای چنین مسابقه ای دارد؟

به نظر من بچه ها در بازی های حساس می توانند بهتر عمل کنند. مثلا در همین بازی هفته قبل ما می دانستیم که اتکا بازی هایش را واگذار کرده و در ته جدول است و به همین علت می آید تا پیروز شود و از طرفی ما هم میگفتیم می توانیم با پیروزی در این دیدار خودمان را از ته جدول بکنیم و به بالای جدول امیدوار کنیم. یا در بازی برابر شهرداری تبریز که حساسیت های خاص خود را داشت و حیثیتی بود هم همینطور…
البته من فکر می کنم این بازی به لحاظ فنی حساسیت خاصی را ندارد و اینجا بیشتر مسائل حاشیه ای وجود دارد. ما باید بازی خودمان را انجام دهیم نگذاریم که پارسه در خانه ما راحت نفس بکشند. از تماشاگران هم می خواهم که فقط تیم ما را تشویق کنند و کاری به آقایان عابدینی، مربی حریف و حاشیه و … نداشته باشند. می خواهم این را بگویم که بچه ها با تشویق کردن تیم خودشان روحیه میگیرند نه با تحریک اعضای تیم حریف.

 

مصاحبه: مهرداد ثابت – مازیار اصغرزاده

منبع: www.varesh-sport.com

وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان