وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان: تقریبا تا ده سال پیش فوتبال را به سبک و سیاق آن کشور یا منطقه می سنجیدند. مثلا می گفتند فوتبال تکنیکی و ناب برزیل؛ فوتبال نظم گرا و با دیسیپلین ولی یکنواخت و بی روح آلمان یا فوتبال محتاطانه، دفاعی و کم گل ایتالیا ، یا فوتبال فیزیکی جزیره.

در کشور خودمان ایران، فوتبال شمال و جنوب را مورد سنجش قرار می دادند؛ تقریبا با مقداری بررسی دقیق و موشکافانه می شد حدس زد که فلان تیم جنوبی یا شمالی با چه شیوه ای فوتبال می کنند و در نهایت بسیاری از موارد قابل پیش بینی به حساب می آمد، ولی امروز فوتبال در جهان با سبک مربی آن تیم و بر اساس داشته های نیروی انسانی موجود در آن تیم سنجیده می شود.

 
 
در جام جهانی ۲۰۱۴ ، می توان مربیان حاضر در جام را از نظر تفکر به پنج مربی ای که با تیم های رئال مادرید، آتلتیکو مادرید، بایرن مونیخ، منچستر سیتی و چلسی با نام های آنجلوتی ، دیه گو سیمونه ، پپ گواردیولا ، پلگرینی و مورینیهو (که این آخری به دلیل اینکه جامی را کسب نکرده است ما را دچار تردید می کند) تقسیم کرد.

 

به ادامه مطلب مراجعه فرمائید

به عنوان مثال، اگر تیم منچسترسیتی را بررسی کنیم، تقریبا همه بازیکنان اصلی اش غیر انگلیسی به شمار می روند که البته موفق به کسب جام قهرمانی فوتبال جزیره هم شده اند. یا گواردیولا را در بایرن می بینیم که چهار کاپیتان از تیم های ملی مختلف جهان در آن توپ می زنند ولی با تفکر گواردیولا قهرمان فوتبال آلمان شده اند، پس مطمئنا این بازیکنان دیگر فوتبال آلمانی بازی نخواهند کرد.

 

با شروع مسابقات جام جهانی ۲۰۱۴ و چند روز صبر و حوصله، می توان مشاهده کرد که کدام یک از مربیان حاضر در جام با تیم هایشان از تفکر مربیان نامبرده پیروی و الگوبرداری می کنند. البته شاید هم برخی همچنان با تفکر قدیمی همان کشور خودشان عمل می کنند و یا اینکه تفکر جدیدی بین مربیان حاضر در جام پیدا می شود که بر اساس داشته های خودشان سبک جدیدی را رونمایی کنند.

 

اگر به تیم فصل پیش خودمان داماش بخواهیم بپردازیم، می توانیم اینگونه مورد تحلیل و بررسی قرار دهیم که در یکی دو سال اخیر به دلیل استفاده از یکسری بازیکنان قدیمی طی ده سال گذشته فوتبالش تقریبا برای هر حریفی از پیش شناخته شده بوده و داماش هر گاه که به خوبی از طرف تیم حریفش مورد آنالیز دقیق قرار می گرفت، با مشکلات فراوانی در آن بازی مواجه می شد.

البته این بسیار خوب و عالی است که تیم داماش از بازیکنان شاخص بومی خود سود می برد، ولی برای اینکه فوتبالش مثل گذشته براحتی مورد آنالیز حریف قرار نگیرد باید با حفظ بازیکنان شاخص و خوب فصل گذشته و با احترام به همه بازیکنان دیگر و حفظ حقوقشان، بازیکنان جدید و صاحب انگیزه نیز جذب شود. داماش نیازمند بازیکنان جدید و در عین حال جوان و صاحب انگیزه است که با تفکر خوب جذب شوند و فرصت لازم هم داده شود تا بتوانند توانایی و شایستگی خودشان را نشان دهند. البته از یاد نبریم که باید یک مربی با دانش و شجاع که نحوه درست استفاده از بازیکنان جوان را بلد باشد هم به کار گرفته شود.

امیدوارم تیم محبوب مردمان گیلان به خصوص شهر رشت در اولین فرصت با تدبیری که اتخاذ می شود به لیگ برتر برگردد.

 

یادداشت: علی نظرمحمدی

منبع: www.varesh-sport.com

وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان